كلمهء « لو » كه باصطلاح در زمينهء محال بودن چيزى ميآورند سكونت و راه رفتن در زمين را براى فرشتگان ناشدنى خوانده است . و از ابى بصير « 1 » از حضرت صادق عليه السّلام است كه فرمود : « جبرئيل پيمبر الهى « حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله » را به آسمان صعود داد . . . » سپس گذارشهاى معراج را از رسول خدا اين گونه نقل فرمايد كه : « سپس مرا به آسمان ششم بالا برد كه ناگهان خلق بسيارى ديدم كه همچون أمواج دريا موج ميزنند ، در اين آسمان فرشتگان مقرب نيز بودند ، سپس مرا به آسمان هفتم برد كه در آنجا نيز خلق و فرشتگانى ديدم » . نگارنده : از اينكه خلق و فرشتگان در دو جاى اين حديث مقابل يكديگر ذكر شده‌اند چنان مينمايد كه در آسمانها مخلوقاتى غير از آنان نيز وجود دارند . و بحار الأنوار از مثنى بن وليد حناط آورده است كه : از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء هفت آسمان پرسيدم ، فرمود : « هفت آسمانست كه در هر يك آفريدگانى زندگى ميكنند ، و در فاصلهء هر يك با ديگرى نيز آفريدگانى وجود دارد » گفتم : زمين چطور ؟ فرمود : « هفت زمين است كه در پنج زمين خلايقى است و در دوتاى ديگر اثرى از زندگى نيست » . و در يكى از زيارتهاى عاشورا است كه : « فلقد عظمت بك الرزيّة و جلت فى المومنين و المسلمين و فى اهل السماوات و أهل الأرضين اجمعين » . اى حسين عزيز ! مصيبت تو در ميان مومنين و مسلمين و اهل آسمانها و اهالى زمينها بس بزرگ بود . . .

--> ( 1 ) - بحار ( ج 6 ص 507 ) .